Met de tijd
Als klein kind luisterde je naar sprookjes, wilde je in je leven niets liever dan prinses of ridder worden. Je werd een held in je latere leven, dat was iets dat vast stond. Al snel veranderde dat verlangen in het worden van een beroemdheid, een ster was wat jij wilde worden. Je kende de grenzen van je kunnen nog niet, alle wegen lagen voor je vrij en het enige dat jij moest doen was overal en altijd je talent kenbaar maken.
Weet je waarom we de tijd niet kunnen stilzetten? Waarom we anderen alleen het zwijgen op kunnen leggen door zelf onophoudelijk te spreken? Weet je waarom je niet lukraak kunt wensen? Omdat het zo is bedoeld. Bedenk eens welke gevolgen het zou hebben wanneer alles wat jij kon bedenken ook daadwerkelijk mogelijk was. Want niet alleen jij zou dan die mogelijkheid hebben maar iedereen.
Neem als voorbeeld het stilzetten van de tijd, een ingewikkeld en gecompliceerd probleem dat tegelijkertijd ontzettend simpel is. Iedereen wil wel eens de tijd stilzetten, even wat fouten rechtzetten en vervolgens weer verder gaan. Iedereen, dus niet alleen jij. Een logisch gevolg zou zijn dat de tijd voortdurend stil zou staan, kortom geen leven meer.
Je zou er alleen voor staan, het zou onmogelijk zijn om iemand mee te nemen in jou weg door een tijd die niet voortschrijd. Niet alleen zou je eenzaam zijn, je zou ouder worden, terwijl iedereen om je heen niet veranderd. Het geheel van tijd zou xe9xe9n grote warboel worden waarin geen logische volgorde meer zou zijn. Geen actie reactie, maar enkel leegte die je zelf nooit zult kunnen vullen.
Als mens kun je soms zoveel willen, is een leven veel te kort om aan al die wensen te voldoen. Meer dan eens denken we na over alles dat we tekort komen, en hopen we op een lange tijd waarin wij aan onze wensen zullen kunnen voldoen. Onze kinderdromen zijn al lang verdwenen, soms denken we eraan terug met een lach, maar meestal zien we onze dromen van nu die we zo graag in vervulling willen brengen.
Altijd zul je wensen hebben, maar je wensen zullen nooit allemaal worden vervuld. Daar kun je een leven lang zorgen om hebben. Maar zou je niet beter genieten van dat wat je nu al hebt in plaats van die eeuwigdurende zorgen die enkel tijd opslokken, tijd die je niet kunt stilzetten, die altijd zal voortschrijden zelfs als het einde voor jou al lang verleden tijd is.
Leef als een kind, een kind dat geen grenzen kent en leeft van zijn of haar dromen.
Eens droomde ik;
Ik was een kind.
Spelend in de zon,
Mijn vrind.
Eens droomde ik;
Maar dat was.
Verloren in de tijd,
Kwijt!

april 16, 2009 at 19:45
Dit klinkt me bekend (hm)
Maar het is prachtig!
x
mei 3, 2009 at 21:10
Ooit was ik een prinses *oh wacht toen was het carnaval*
Wijsheid
mei 5, 2009 at 19:03
Klopt helemaal (:
Mooi beschreven!
xxx